ACTUEEL
LEDEN KVH&O
DE BOTERHAL
CONTACT
ARCHIEF
SPONSOREN
WEBLOG
De Boterhal Kerkplein 39 Hoorn | open dinsdag tm zondag 14.00-17.00 uur gratis toegang
 

10 juli - 15 juli 2007

KVH&O in Hamme, België

TOESPRAAK OPENING door Freddy Huylenbroeck
De magie van het beeld
Wanneer wij de diverse tentoonstellingszalen in het idpluscenter doorlopen en de werken bekijken van de meer dan dertig hier aanwezige kunstenaars, verbonden aan De Boterhal in Hoorn, dan zou ik in eerste instantie durven spreken over de magie van het beeld en, wat niet onbelangrijk is in het eigentijdse kunstcircuit, over een duidelijk overwicht van de schilderkunst.

Zoals u hebt kunnen vernemen in de verwelkoming maakt deze bijdrage zeer zeker geen aanspraak op enige overzichtelijkheid, evenmin wil de presentatie het inzicht hebben om een synthese te brengen van wat zich afspeelt binnen het plastisch bestand van de vereniging van professionele beeldende kunstenaars in Hoorn en omstreken, en ik meen zelfs die omstreken geografisch te mogen benoemen van Groningen tot Den Haag - als ik uw documentatie goed heb gelezen.

Neen, het idCollectief Hamme en de Boterhal hebben vorig jaar samen de hand gereikt om naar de toekomst toe een zekere vorm van artistieke samenwerking, uitwisseling, uitstraling en erkenning te bewerkstelligen. Het kosmopolitische gedachtegoed van de kunstenaar vandaag dient hierbij zeer zeker benadrukt te worden, en is, naar ik heb kunnen vernemen, één van de gemeenschappelijke onderliggende visies in het beleid van de beide kunstverenigingen.

De expositie Hoorn in Hamme lijkt bijna een hoorn des overvloed aan beelden.

Eclecticisme - positief benaderd weliswaar - als een vrolijke woekering van de verbeelding, de magie van het beeld die niet langer meer gelooft in de continuïteit van de kunstgeschiedenis als zingever, maar eerder zelf de normen wil dicteren volgens dewelke men beoordeeld wil worden door het grote publiek. Want daar gaat het om in de eerste plaats.

Wat me nu vooral treft in deze beeldtaal, of men ze nu beschouwd per kunstenaar of in zijn totaliteit als groep, is de ongelimiteerde vrijheid van de uitdrukking. Een vrijheidsstreven dat zich uit in een diversiteit aan vormen en inhouden. Zowel techniek en stijlconventies als de betekenisvorming van de beelden worden gerelativeerd. Meer zelfs, waar vorige generaties de continuïteit van een herkenbare stijl in acht dienden te nemen, gerugsteund door bepaalde theoretisch-filosofische verklaringen en plastische statements, krijgen het toeval, de spontaneïteit en de directheid een ruimer aandeel toebedeeld. Deze verbreiding van de instinctmatige geste wordt verantwoord door het nastreven van oprechtheid in expressie.

Een tweede aspect dat kenmerkend is voor de eigentijdse kunstproductie is het terugvallen op het ik-beeld. De Westerse maatschappij wordt hoe langer hoe meer geconfronteerd met een probleem dat totnogtoe slechts voorbehouden leek te zijn voor de derde wereld: overleven. Mogen wij dan stellen dat de recente kunstuitingen in zekere mate dan ook geen negatie zijn van de alledaagse werkelijkheid, een vergeten van een alles behalve rooskleurig toekomstbeeld? Het gaat hier niet langer meer om het plastisch vertolken van universele begrippen en boodschappen, maar om het ongebreideld verbeelden van de individuele psyche, van het persoonlijk denk- en gevoelsleven, van de wens en de droombeelden, van de individuele ervaring en van de waanvoorstellingen.

Dat men teruggrijpt naar één van de oudste media in de kunst, met name de schilderkunst, is niet zo verwonderlijk. Door de eenvoud van de middelen is het schilderkunstig medium dan ook voor de hand liggend en leent zich uitstekend voor een individuele en onmiddellijke expressie, maar bovenal voor een onbeperkte (ver)beeldingsdrang. Want in de internationale nieuwe schilderkunst - waartoe deze kunstenaars ongetwijfeld ook behoren - gaat het niet enkel om een intensief beleven van het nu, om de roes van het zich integraal uitleven, maar bovenal om de intensiteit van het beeld.  

De betekenis ervan wordt veelal open gelaten, het gaat deze kunstenaars minder om beschrijving dan wel om evocatie en suggestie. De voorliefde voor een tastbaar, sensueel picturale materie is in de meeste werken evident en de uitdrukkingen ervan kunnen telkens opnieuw geïnterpreteerd worden als de neerslag van verhevigde verhoudingen en ervaringen van het - ik - ten opzichte van de werkelijkheid en de ons omringende wereld.

Hoorn in Hamme staat synoniem voor de magie van het beeld.

Met deze selectie heeft de Kunstenaars Vereniging Hoorn en Omstreken mij alvast overtuigd van de aanwezige creativiteit, inzet en plastische diepgang en ik hoop dan ook dat dit uitwisselingsproject de start mag zijn van een verdere uitbouw, van een nog intensere samenwerking en zeer zeker van grensverleggende ontmoetingen en nieuwe individuele contacten voor beide partijen.

 
<